Τι είναι η ουλίτιδα

Ως ουλίτιδα ορίζεται η παθολογική κατάσταση των ούλων που χαρακτηρίζεται από βακτηριακή λοίμωξη, φλεγμονή και αιμορραγία. Προκαλείται ως αποτέλεσμα της αμυντικής αντίδρασης του οργανισμού εναντίον των τοξινών που παράγουν τα βακτήρια τα οποία αποικίζουν το χώρο της ουλοδοντικής σχισμής. Ο χώρος αυτός μπορεί να εξελιχθεί σε ιδανική κρύπτη για την ανάπτυξη μικροβιακή πλάκας οδηγώντας σε φλεγμονώδη αντίδραση της παρυφής των ούλων.

Κλινικά, τα υπεύθυνα βακτήρια μπορούν να παρατηρηθούν ως ένα στρώμα μαλακών εναποθέσεων με λευκωπή ή κιτρινωπή χροιά στην επιφάνεια των δοντιών (οδοντική πλάκα). Όταν η μικροβιακή πλάκα παραμένει επί μακρόν προσκολλημένη στην επιφάνεια των ριζών, τότε απορροφά μεταλλικά άλατα και ενασβεστιώνεται. Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται κλινικά η οδοντική τρυγία (“πέτρα”). Η τρυγία σε μικροσκοπικό επίπεδο μοιάζει με σφουγγάρι, μέσα στις κρύπτες της οποίας μπορούν να φωλιάσουν τα βακτήρια χωρίς να μπορούν οι τρίχες της οδοντόβουρτσας να τις απομακρύνουν (φαύλος κύκλος). Η υπερουλική αποτρύγωση (ο γνωστός μας “καθαρισμός δοντιών”) στερεί από τα βακτήρια το ευνοϊκό αυτό περιβάλλον δίνοντας τη δυνατότητα στον ασθενή να καθαρίσει τις ριζικές επιφάνειες οι οποίες προηγουμένως δεν ήταν προσβάσιμες για τον ίδιο.

Όταν όμως η στοματική υγιεινή δεν είναι αποτελεσματική ή ο επαγγελματικός καθαρισμός των δοντιών δεν γίνεται σωστά, τότε η μικροβιακή πλάκα συνεχίζει να συναθροίζεται και να αναπτύσσεται στο υποουλικό περιβάλλον, δημιουργώντας τη νόσο ουλίτιδα. Στα αρχικά στάδια, η ουλίτιδα είναι κατά κανόνα ασυμπτωματική και γίνεται δύσκολα αντιληπτή από τους ασθενείς. Ενώ τα υγιή ούλα δεν αιμορραγούν ποτέ κατά τη μάσηση ή το βούρτσισμα, τα φλεγμαίνοντα ούλα μπορεί να είναι ερυθρά, πρησμένα και να αιμορραγούν αυτόματα κατά τη μάσηση, το βούρτσισμα ή ακόμα και κατά τον ύπνο. Όταν η φλεγμονή εξελίσσεται προς βαθύτερα στρώματα, εξωθεί τα ούλα μακριά από τις ρίζες των δοντιών διαταράσσοντας τη συνέχεια της πρόσφυσης. Το φαινόμενο αυτό οδηγεί στην εκβάθυνση της ουλοδοντικής σχισμής (≥4mm) και στη δημιουργία περιοδοντικών θυλάκων. Το υποουλικό περιβάλλον βαθιών περιοδοντικών θυλάκων ευνοεί τον ταχύτατο πολλαπλασιασμό των περιοπαθογόνων βακτηρίων οδηγώντας στην έκλυση τοξινών οι οποίες τελικά επιδεινώνουν την φλεγμονώδη αντίδραση.

Με το χρόνο, η φλεγμονή υπερισχύει της άμυνας του οργανισμού, εγκαθίσταται και τότε η ουλίτιδα μεταπίπτει σε χρόνια μορφή. Στη φάση αυτή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την κακοσμία της αναπνοής και τη χαλαρότερη στήριξη των δοντιών από τα ούλα. Η ένταση των συμπτωμάτων όμως μπορεί να ποικίλλει από άτομο σε άτομο με βάση την ανοσιακή αντίδραση του καθενός μας απέναντι στα υπεύθυνα βακτήρια.

Υπεύθυνος να σας ενημερώσει σε πρωτοβάθμιο επίπεδο για την ύπαρξη προβλημάτων συμβατών με ουλίτιδα είναι ο οδοντίατρος σας.
Σε δευτεροβάθμιο επίπεδο, ο περιοδοντολόγος μπορεί να συνδράμει στην προσπάθειαγια διαφοροδιάγνωση ανάμεσα στη νόσο ουλίτιδα και στη νόσο περιοδοντίτιδα. Η αρχική διάγνωση τεκμηριώνεται μέσω της καταγραφής της πρόσφυσης γύρω από όλα τα δόντια μέσω της χρήσης ενός απλού περιοδοντικού ανιχνευτήρα. Οι απλές αυτές μετρήσεις, εφόσον αποκλίνουν από το φυσιολογικό, μπορούν να τεκμηριώσουν ή να αποκλείσουν την ύπαρξη σοβαρότερων προβλημάτων με τα ούλα σας προωθώντας επομένως στην πρόληψη τους.