Για ασθενείς
Θεραπεία
Αποκατάσταση
Τι είναι η ουλίτιδα
Ως ουλίτιδα ορίζεται η παθολογική κατάσταση των ούλων που χαρακτηρίζεται από βακτηριακή λοίμωξη, φλεγμονή και αιμορραγία. Προκαλείται ως αποτέλεσμα της αμυντικής αντίδρασης του οργανισμού εναντίον των τοξινών που παράγουν τα βακτήρια τα οποία αποικίζουν το χώρο της ουλοδοντικής σχισμής. Ο χώρος αυτός μπορεί να εξελιχθεί σε ιδανική κρύπτη για την ανάπτυξη μικροβιακή πλάκας οδηγώντας σε φλεγμονώδη αντίδραση της παρυφής των ούλων.
Κλινικά, τα υπεύθυνα βακτήρια μπορούν να παρατηρηθούν ως ένα στρώμα μαλακών εναποθέσεων με λευκωπή ή κιτρινωπή χροιά στην επιφάνεια των δοντιών (οδοντική πλάκα). Όταν η μικροβιακή πλάκα παραμένει επί μακρόν προσκολλημένη στην επιφάνεια των ριζών, τότε απορροφά μεταλλικά άλατα και ενασβεστιώνεται. Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται κλινικά η οδοντική τρυγία (“πέτρα”). Η τρυγία σε μικροσκοπικό επίπεδο μοιάζει με σφουγγάρι, μέσα στις κρύπτες της οποίας μπορούν να φωλιάσουν τα βακτήρια χωρίς να μπορούν οι τρίχες της οδοντόβουρτσας να τις απομακρύνουν (φαύλος κύκλος). Η υπερουλική αποτρύγωση (ο γνωστός μας “καθαρισμός δοντιών”) στερεί από τα βακτήρια το ευνοϊκό αυτό περιβάλλον δίνοντας τη δυνατότητα στον ασθενή να καθαρίσει τις ριζικές επιφάνειες οι οποίες προηγουμένως δεν ήταν προσβάσιμες για τον ίδιο.
Τι είναι η περιοδοντίτιδα
Η φλεγμονή στα αρχικά της στάδια μπορεί να παραμένει εντοπισμένη στη ζώνη των ούλων. Σε πολλές περιπτώσεις όμως, τα βακτήρια μεταναστεύουν σε βαθύτερα στρώματα κάτω από τα ούλα προς το κόκκαλο των γνάθων. Τα ούλα τότε χάνουν τη σύνδεση τους με τα δόντια ενώ ο αριθμός των βακτηρίων στο περιβάλλον αυτό αυξάνεται κατακόρυφα. Η όλη φλεγμονώδης διεργασία έχει ως αποτέλεσμα την οριστική απώλεια των ινών του περιοδοντικού συνδέσμου και την τοπική απασβεστίωση του οστού, κατάσταση γνωστή ως περιοδοντίτιδα.
Κλινικά, η διείσδυση της φλεγμονής σε βαθύτερα στρώματα κατά μήκος της ρίζας οδηγεί στη δημιουργία βαθιών περιοδοντικών θυλάκων, που αποτελούν με τη σειρά τους κρύπτες για τα βακτήρια και οδηγούν σε αναζωπυρώσεις της φλεγμονής που εκδηλώνονται ως ερυθρότητα και πρήξιμο στα ούλα, τα οποία τείνουν να αιμορραγούν κατά το βούρτσισμα. Σε προχωρημένες παθολογικές καταστάσεις, τα δόντια αρχίζουν -εξαιτίας της φλεγμονής- να μετακινούνται σε άλλη θέση και να χαρακτηρίζονται από αυξημένη κινητικότητα προτού απωλέσουν οριστικά τη στήριξη τους και αποπέσουν.
Θεραπεία περιοδοντίτιδας
Με προσεκτική αξιολόγηση και καταρτισμό ενός εξατομικευμένου σχεδίου θεραπείας, η περιοδοντίτιδα μπορεί να αναταθεί. Το κλειδί της επιτυχίας έγκειται στη διατάραξη των βακτηριακών κοινωνίων της υποουλικής μικροβιακής πλάκας και της υιοθέτησης ενός σχολαστικού προγράμματος καθημερινής στοματικής υγιεινής που θα δρα προληπτικά εμποδίζοντας τη μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων στο περιβάλλον της ουλοδοντικής σχισμής. Συνοπτικά, η θεραπεία της περιοδοντίτιδας συνοψίζεται στα εξής:
– Α Διδασκαλία Στοματικής Υγιεινής και Μεσοδόντιου Καθαρισμού
– Β Μη Χειρουργική, Επαγγελματική Αφαίρεση των Υποουλικών Μικροβιακών Εναποθέσεων (“Ριζική Απόξεση”) με Ταυτόχρονη Χορήγηση Αντιμικροβιακών Σχημάτων (εφόσον απαιτείται).
– Γ 1ος Επανέλεγχος/αξιολόγηση του αποτελέσματος
– Δ Χειρουργική θεραπεία
– E Υποστηρικτική Θεραπεία / Φάση Διατήρησης του Αποτελέσματος
